Kabuğumu kırmaya ilk adım...(sonu zafer olsun dostlar dua edin)..!

 

 Yine aynıyım...Ama Bugün biraz daha iyiydim...Kalktım ilk defa doğru düzgün karnımı doyurdum...anneme yardım ettim..
    O darbeyi yediğim gün gbi kardeşime yine yardımcı oldum..Yine biraz sohbet ettik..Sanırım birinden hoşlanıyor..Biraz abla nasihati verdim...ah gençlik...Keşke hep o yaşlarda kalsaydım...
   Sayesinde (o şahsın sayesinde) gül gibi yaşımı yaşayamadım....Belki yavaş yavaş geçiyor a...İnşallh....
     Hatta bu haftasonu kardeşimle sinemaya gitmeyi palanlıyoruz....Kurtulmak istiyorum şu kabuktan..Yine ara sıra ağlasamda yataktan çıkmasamda en azından soaylleşmek istiyorum...
    Ama bir anda değil ağır gelir çünkü..Bugünki yardımsever evlat ve abla görevi bana bir süreliğine yeter...
   Gerisi sonraya ...

Dediğim gibi kabuğumu kırarım inşallah..!!!!