15 Şubat 2011 Salı

Bir sevgililer günü bir kanlı çarşaf!!

Biliyorum...EvA şimdilik tek izleyicim olarak sana sesleniyorum..Büyük vurgunu heyecanla bekliyorsun ama bu yazıdada yazmayacağım.Başka bir konudan bahsedeceğim..Kusura kalma!!
      EvEt Evet EVet sevgililer günüde geçti..Ne acı bir gündü benim için..Zaten hep acı bana hep eziyet bana..Millet keyfinde aleminde..Ben yataklardan çıkmama grevii!!

        Bundan üç sene önce ikide olabilir..Artık hiç bişey umrumda değil..mutlu ve sevgilili olduğum zamanlar o bilmem ne yle yaptığımız  sevgililer günlerini hatırladım sürekli dün...Hep ağladım...yataktan çıkmadım..
       Her boku buldukları gibi bu sevgililer günü bokunuda iyi bulmuşlar...Kim bulduysa Allah belasını versin o şırfıntımıdır..Yoksa uzun bacaklı sevgilisi olan bir Herifmidir neyin nesi neyin pesiyse....
      Bütün gün ağladım..Defterimin arsında kuruttuğum ilk gülümü çıkarmak için kalktım sadece...Hep hüzünlüydü bütün saatlerim kim yüzünden böyleyim hep o- hep oonun yüzünden acılıyım ben...
      Böyle vurup gittiya bana hep onları hatırladım..Hem güldüm hem ağladım hem bağırdım...
       Beyaz çarşaf ıslanmıştı gözyaşlarımdan ama  beni etkileyen , çarşaf kırmızılaşmıştı kalbimden akan kandan... Bir ara o kadar delirdimki sırf öyle düşünmem için özellikle oraya konulmuş gibi duran makası delicesine kalbime saplamayı ve ikimidir üçmüdür hala hatırlayamadığım bir süredir ara ara düşündüğüm ve hatta kallkıştığım intiharı gerçekleştirmek istedim...
     Bir not bırakacaktım arkamda başka gözleride ağlatmak için..,

Hep banamı acı yoksa hepmi böyle kahpe dünya...
Hiç sevmedinn mi beni yoksa ağırmı bastı nefsin!
Ben hep acı çektim bir gün bile gülmedim.
Gülümsemeyen ve hiç bir zaman gülümsemeyecek bu yüze zulüm değil mi daha fazla yaşamak..
Onun bana ihanet ettiği gibi bende kendimemi ihanet edeyim daha fazla..
Gerek yok dünya gerek yok..
Bu kadar acı bu kadar gözyaşı ve bu kadar yaşamak yeter bana..
Ben belki o zaman o yerde daha mutlu olurum..

Notumu bırakıp mutlu ve daha huzurlu olacağım bir yere uçecaktım...
       Ama yapamadım..bu notu bile yazdım ama yapamadım..belkide hala bir yaşamam gereken olay vardı...O engelledi o tuttu elimden.Ama inşallah buda benim elimii bırakmaz hep tutar.Teşekkür ederim iç sesim.Bir kere daha pişman olmamı sağlamadığın için...
Belkide hala pişman olacağım günler var..İşte dün böyleydim bir dediğim bir dediğimi tutmadı...Ama acımdandı..Hala yaşamakta olduğum acıdann..

Dinmeyecek biliyorum hiç dinmeyecek!!!

^^    Ve artık benim için tek hece hep hece YALNIZLIK ^^

4 yorum:

  1. Evet aslında hep o vurgunu bekliyorum ama sana kalmış birşey bu yazıda harika ama yine yine ve yine kendini üzmüş paralamışsın bunu yapmaaaa!!!!

    YanıtlaSil
  2. Saygı gösterdiğin için çok sağol...
    Yapmamak elimde değil...Yapıyorum bir şekilde hep yapıyorum!!!:S

    YanıtlaSil
  3. Herkesin bir çok huyu olduğu gibi kendine acı çektirmekte senin huyun bunuda bir şekilde anlıyorum işte çünkü sana yapma desemde acı çektirmekten ziyade bende sürekli kendimi yer bitiririm şu niye böyle oldu bu niye böyle oldu..Bizleri anlamak zor LuCi-cimm!

    YanıtlaSil