27 Nisan 2011 Çarşamba

Bitti :):):) Şaka :):):)

Tam anlamıyla yeni bir başlangıca feci şekilde ihtiyacım vardı ve burası bana göre değildi !! buraya kapatıyorum benim izlemek isteyen sevgili izleyicilerim lütfen bu adrese gelsinler hepinizi yeni bir luci olarak öpüyorum görüşürüz orada ..:)

http://luci-kuyrukluyldz.blogspot.com/

6 Nisan 2011 Çarşamba

ayy!!!


uzun zamandır yazmadığımın farkına vardım ve birşeyler karalamaya karar kıldım..
Ama sanırım tek söyleyebileceiğim şey çok monoton bir yaşantımın olduğu. Hele iyileşmişken eve katkıda bulunamamak iyice canımı sıkıyor. ha şimdi ha yarın haftalar geçti.. Sabır sabır.. bir yere kadar...
Hadi sonlandırıyorum. Kalbim daha fazla bu iğrençliğe dayanmayacak her ne kadar sizi ve uzun uzun yazmayı özlesemde...

:))

26 Mart 2011 Cumartesi

Tıkkkk- Andım!!!!



Yazamıyorum.

Aklıma hiç bir yazacak halt gelmiyor.. E depresyondan çıktım. Mutluyum. Hayatım çok sade ve tek sorunum iş bulamamak! ..
  
Olay ve yaşadığım hayat tamamıyla bu. Duygusal yada komik bişiler yazıyım diyorum. Aklım kilitlendi resmen. Gelmiyor yahu. Gelmiyor!!

Anca bilgisayarın başına geçip öylece öküzün tirene baktığı gibi ekrana bakıyorum. Bir süre sonra sıkılıp içeri gidiyorum !

Nazar mı deydi mutluluğu bana çok görenler tarafından anlamadım kiiiii!

Yani yazabildiğim tek postta bu oldu.! idare ediverin artık!!

ama hep sizinleyim bunu unutmayın!

19 Mart 2011 Cumartesi

Bir Kaç günlük ..^^

10 gündür fazlan yazmamışım meğer bugün farkettim. Kısmen blogdaydım aslında akşamları ama ne bileyim kendi bloguma yazı yazmak hiiç aklıma gelmedi !
      Zaten yazacak pek birşeyde bulamıyorum .. Tek söyleyebileceğim şey iş bulmak için sürekli çabaladığım ama bir türlü bulamadığımdır. Ama ben neler gördüm neler bundamı yıkılacağaım diyerek kendimi avutuyorumve mutsuz olammaya çalışıyorum. 2 senedir çalışmıyorum zaten bulana kadar biraz daha sabretmem gerek. Mutsuzluk yok artık.

      Neyse yazacak pek birşeyim olmadığı içim saçmalama moduna girmeden ben yazımı sonlandırayım öpüyorum hepinizi bby**

9 Mart 2011 Çarşamba

Ahh! HAYAT Ahh!

   Artık gerçekten mutlu olduğumu biliyorum! artık anneme babama ve kardeşime yardımcı oluyorum! anneme iyi evlat olup temizlik yaparak yardım ediyorum . Kardeşime iyi abla olup konuşarak derslerine yardımcı olarak onunla gezerek yardımcı oluyorum! babama da onunla birlikte futbol basketbol voleybol gibi şeyler izleyip birlikte yorum yaparak ve onunla kol kola gezerek yardımcı oluyorum!

    Birden değiştimin herkes farkında! ki bunada seviniyorum. Demek ki kötü olduğumun da farkındalarmış sadece ellerinden birşey gelmiyormuş!
    Artık o günleride düşünmüyorum! sadece önüme ve yaşadığım ana bakıyorum! 
    Dediğim gibi artık çok mutluyum! yaşamın ve sorumluluklarımın farkına vardım. Ve benim için çokta geç değil her şey için. En sevindiğim şeyde bu zaten geç olmadan farkına vardım yaşamın! Artık geziyorum eğleniyorum.. Dışarının içerinin kendi yaşamımın ve çevremdeki insanların yaşamının güzelliğine ve sevincine vardım! 
     Şimdi tek eksiğim bir iş ve yeni arkadaşlar. Aşka sevgiye bağlanmaya şimdilik hemkarşıyım hem tövbeliyim! yani yemin etmedim tabiki ama o gün gelene kadar yeminli gibi birşeyim.
     Hadi bakalım dört koldan iş arıyorum. İnşallah onuda bulurum inşallah!






Bugünlerde de insanlar mutlu gibi geliyor gözüme! 
Gerçekten öyle mi herkes?

:))

8 Mart 2011 Salı

Dünya ve Kadınlar!!!




Dünya kadınlar günü hepimize kutlu olsun!!
Kadınlar hiç bir şekilde her bok herif tarafından şiddet görmesin..
Ve beyinleri olmayan her bir bok hüzrelerine sıçılası heriflerin dünyadan ebediyen yok olsun...
Yada aynı şekilde dayak yesinler
beyinsiz şerefsizlerr
Sözüm beyfendilerden dışarı*
Tekrar dünya kadın günü kutlu olsun akıllı ve doğru kadınlar*

7 Mart 2011 Pazartesi

Güldüm Güldüm!!!

2010 Çeşit Çeşit avatarlar - Harika Bayan Avatarları - Büyük Boy Avatarlar


Gördüğünüz üzere blogumun tasarımı değişti.. Bu ne demek oluyor..
Tabiki bugün güldüğümün bir kanıtı oluyor...Çünkü demiştim ki ne zaman gülersem o zaman blogumun tasarımını değiştircem!!!
Yaşasın gülmek!!
İyiydim biliyosunuz sadece hala gülemiyordum ve bunu çok özlemiştim ...Sonunda başardım!!
Bugün kardeşim beni gıdıklamaya başladı otururken tabi her insan gıdıklanınca güler haliyle bende güldüm ama gıdıklama bittikten sonra kardeşimin her yaptığı espiriye gülmeye başladım.. Ama güzel espiri yapar ve ben gülemiyordum.. İşte ilk defa bugün güldüm..
Çook mutluyum ve halada gülüyorum!!
Yaşamaya başladım!! Ve artık yaşamayı çok seviyorum
Kara günler bitti
Beni aldatan sevgili artık senin baş harfin bile yok bu dünyadaaa

Mutluluğu yakalamışken bırakmayım!!

5 Mart 2011 Cumartesi

Yaptım Olacak!!!



    Birşeylerin farkına varmaya başladım..ailemin bana olan sevgisi ve ben iyi oldukça onlarında iyi olması.. Aslında hayatın üzüntüden ibaret olmadığı ve gülmeyi özlediğim gibi bir çok şeyin farkına vardım..
    Hala gülemiyorum bu bir gerçek ama herşeyin bir gün biteceği gibi gülümsememe olayımda bitecek ve gülümseyeceğim..
     İnanın bana artık hiç ağlamıyor ve geziyorum.. Ayrıca güldüğüm gün blogumun tasarımını hüzünlü resimleri ve yazıları kaldırcam..Cıvıl cıvıl yapacağım...
     Ve bugünlerin çok uzakta olmadığınada ben inanıyorum  Zaten önemli olan benim inanmam. Ne demişler inanmak başarmanın yarısıdır.. İnandım başaracağım..

Yaptım Olacak!

3 Mart 2011 Perşembe

HoPP

Bloglar kapanıyor falan diyolar dokundutturmam bloguma ona göre ben daha ihanetimin intikamını alıcam birilerinden..
Lazım bloğum bana ona göre
Alnınızı  karışlarım

Hoppp orda durun bunca milleti karşınıza almayın!!!!!!!!!!!!!

27 Şubat 2011 Pazar

EvA dan mim!!

Eva arkadaşım tarafından mimlendim..sorularıma hemen göz atıyorum!

1) Gün içinde eğer gerçekleşirse şok geçireceğin şey?

beklediğim hiç birşey yok:) malesef!

2) Gördüğüm zaman eğer almazsam uyuyamam dediğin şey?

Dondurma!

3) Uğruna diyetini bir kalemde bozduğun şey?

Ve yine dondurma!!

4) Uğurun var mı?
Hayattaki tek uğurum boynumdaki sol anahtarlı kolyem!
   
5) Kendime en çok yakıştırdığım renk?


Siyah ve beyaz!! 

6) en sevdiğin takın?

Sol anahtarlı kolyem ve cumartesi günü (daha yeni yani) ben takılara bakarken kardeşimin çaktırmadan aldığı kolyeme uygun sol anahtarlı küpem!

7) Takıntın..

Odamda mutlaka siyah beyaz eskiyi çağrıştıran bir resmin bulunması!

8) Bavulun çoktan hazır.Gitmek istediğin ülke ve şehir?

Amerika new york!

9) Bu şarkıyı duyunca şakırım..

Candan erçetin'in ve serdar ortaç'ın tüm şarkıları ve bir kaç yabancı şarkı!

10) Solunda ne var?

Cep telefonum Kahvem ve siyahlı beyazlı duvarda asılı duran resmim!!

EvA ya çok teşekkür etmek istiyorum ama ben mimlemek istemiyorum!!

Çok sağol!!!


   

26 Şubat 2011 Cumartesi

Artık sadece ben var karşında!!

    Kaç gündür bahsettiyim olayı bugün gerçekleştirdim..Yıllardan sonra ilk defa sinemaya gittim. Hemde kardeşimi götürdüm..
    Kız çok sevinfi ya meğer ben ne kötü bir ablaymışım.Gerçi kaç senedir kendime faydam yoktuki çevreme olsun.
    Yalnız varya abi unutmuşum resmen sinemanın ne demek olduğunu...Ayrıca hangi filme gittik aşk tesadüfleri sever filmine gittik.Aslında bu filme girmek benim için çok zor oldu..Dayanmam sandım ama gelmişken güzel bir filme girelim dedik.Ya sonra ve aşk tesadüfleri severden başkada adam akıllı bir film yoktu ki anasını satayım...
    ama ya sonra filmi daha bir ayrılık içerdiği için aşk tesadüfleri sever filmini seçtim..Öbür filme kalbim dayanmaz.
     Aslında kaç sene aradan sonra gelmek hem iyi oldu hem kötü..İyi oldu çünkü açıldım rahatladım. Ama sinemada darıldım.Sesler karanlık büyük bir salon küçük bir koltuk!! fenalıklar bastı.
    Ama değerdi doğrusu filmde güzeldi açıkca..Onun dışında çıkışta yemek yedik. Altı gibi eve geldik!
   Yalnız annem ve babmda çok sevinçliler bugün evde.Bayram havası gibi.Günyüzüne çıktım kardeşimle gezdim ya babam nerdeyse kurban kesecek o derece..
     Gerçekten hem onlara çok üzüldüm hem kendime lanet okudum.Onlara bunu  yaşatmaya hiç hakkım yok helede bir şerefsiz için..Bunca zaman akılsızmışımda gözyaşı dökmüşüm.Şimdi gülüyormusun derseniz gülmüyorum ama ağlamıyorum da..Büyük bir adım sonuçta.
      Ama  ağlamayacağım..Artık o defter benim için kapandı..Sadece normal olacağım.Ne anormal ne ağlamaktan harap olmuş bir kız.
   Ben artık LuCi'yim..LuCi!!

Sadece Sanırım az daha zamanım var bazı adımlar için**

25 Şubat 2011 Cuma

!...Gülümsemek...!

      

   Çevremdeki gülen insanları çok kıskanıyorum açıkcası..Zorluyorum kendimi hemde tahmin edemyeeğiniz kadar ama çıkmıyor anasını satayım!!!  
    Meğer gülmek ne güzel birşeymiş..Kıymetini bilin dostlar cidden..
    Aslın bencil olmamalıyım gülmenin güzel olduğunu düşünen ben güen insanları kıskanmamalıyım..Evet kesinlikle..
   Ama bende bende bende gülmek istiyorumm..Doyasıya ölesiye çatlayana karnım yırtılana kadar gülmek istemiyorum..
       Bakın beyaz artı cem yılmaz izliyorum yine gülemiyorum..Feci durumdayım gerçekten halim çok kötü!!!!
     İnsancıklarr sevgili izleyicilerim ve burdan beni duymayan herkes...
    Gülmek benimde hakkım kahkağa atmak benimde hakkım.Bana bir çare yarabb...Gülmek istiyorum....

Hakkım olanı almak veya istemek SUÇ MU millet???

24 Şubat 2011 Perşembe

SaBaH (06:00) :)

  



     Bu sabah altıda kalktım..Zaten gecenin yarısını uykusuz geçirdim..Pek hüzünlü değilim açıkcası dediğim gibi kalbimde yanan kırk mumun bir kaç tanesi yavaş yavaş sönüyor.
    Kahvaltı hazırlamadım ama hiç canım istemedi..Sadece perdeyi açtım elimi yüzümü yıkadım ve elime kağır kalem alıp duygularımı akıttım..
   tam 5 sayfa yazmışım. Sonra internette gezindim..Oturdum durdum işte kısaca. Bu arada kardeşimel şu sinema işi kesileşti.Yavrum ya nasıl sevindi..Ee çocuk haklı dört senedir doğru dürüst yüzümü görmedi yani!!
   Daha çok ilgileneceğim onunla..Kendie söz veriyorum..
Birçok şey için kendime söz veriyorum!!

22 Şubat 2011 Salı

Kabuğumu kırmaya ilk adım...(sonu zafer olsun dostlar dua edin)..!

 

 Yine aynıyım...Ama Bugün biraz daha iyiydim...Kalktım ilk defa doğru düzgün karnımı doyurdum...anneme yardım ettim..
    O darbeyi yediğim gün gbi kardeşime yine yardımcı oldum..Yine biraz sohbet ettik..Sanırım birinden hoşlanıyor..Biraz abla nasihati verdim...ah gençlik...Keşke hep o yaşlarda kalsaydım...
   Sayesinde (o şahsın sayesinde) gül gibi yaşımı yaşayamadım....Belki yavaş yavaş geçiyor a...İnşallh....
     Hatta bu haftasonu kardeşimle sinemaya gitmeyi palanlıyoruz....Kurtulmak istiyorum şu kabuktan..Yine ara sıra ağlasamda yataktan çıkmasamda en azından soaylleşmek istiyorum...
    Ama bir anda değil ağır gelir çünkü..Bugünki yardımsever evlat ve abla görevi bana bir süreliğine yeter...
   Gerisi sonraya ...

Dediğim gibi kabuğumu kırarım inşallah..!!!!

19 Şubat 2011 Cumartesi

Ne güzel Piç Gibi ortada koydunuz beni......Çok Sağolun!!!

Bütün gece aynı rüyayı gördüm..
Aynı olayları yaşadım durdum..
allah'ım bu nasıl birşey..Uyanıp uyuyup kaldığım yerden başlıyorum rüyaya..
Ama en iyisi artık anlatmak..
Belkide zamanı gelmiştir ve belkide anlatınca bazı şeyleri, Rahatlarım..


O mesajın ardından iki gün  arayıp sormadı ve sanki yeryüzünden silindi demiştim ya hani birde iki gün boyunca hiç yataktan çıkmadım demiştim..
     Ve keşke herşey ve her terkediliş bu kadar kolay ve acısız olsaydı..Tamam belki başlarda kalbim çok acıdı ve yandı..ama birgün yangın durup soğuyacaktı..
     Ama şimdi hep yanıyor..Durmayacakmış gibi hep devam edecekmiş gibi yanıyor.
İki gün sonra telefonuma yine mesaj geldi..
     Heyecanlansamda artık mesajlardan korktuğum için yanımdaki komidinin üstünde duran telefonuma ağır ağır ulaştım..
    Mesajı görüntülemeden önce derin bir nefes alıp görüntüle tuşuna bastım...Bu kadar net hatırlıyorum herşeyi..sanki kendime acı çektirmek için kazımışım tüm sahneyi aklıma...Tüm sahneyi ama...
    Evet ondan gelmişti mesaj! Basit mesajdı..Sahildeki kafeye gelmemi benimle konuşması gerektiğini söylemiş... Hiç birşey yazmadım ama gidecektim. Kalkıp hazırlandım..Aslında hazırlandım demek çok yanlış..Kaç gündür üstümden çıkarmadığım kıyafetlerimi çıkarmayacaktım..Sadece saçlarımı tarayıp bağladım ve sessizce olduğu yere gittim..
     O aynıydı..Aynı zac bense kurumuş tükenmiş bitmiş LuCi...Gülümsemedim bile..İlk defa onu gördüğümde gülümsemedim ve yine sessizce masaya oturdum.
     Uzun uzun anlatmayacağım konuşmalarımızı..Olmadığını yapamadığını gitmesi gerektiğini onu unutmamaı v.b. şeyleri sıraladı önüme bense nefes almak için durduğunda tek bir şey söyledim ama tek birşey..

'' Neden?...Başka birimi?...''
Başını önüne eydi..sonra tekrar kaldırıp gözlerimin içine baktı..
'' EvEt ''.
Kim olduğunu sormadım bile önemli değildi benim için..Kalkıp sessizce arkama bakmadan gittim..
       ama yine kahretsinki bu kadar değil..Ve yine bu kadar kolay değil..Bir kaç gün veya biir kaç hafta o zamanlar günleri sayamıyordum yataktan hiç çıkmadığım için..Onun kiminle gittiğini ve beni kiminle aldattığını öğrendim...Bir şekilde öğrendim...
     Ben ona yıllarımı tüm aşkımı kendimi hayatımı vermişken o beni o zamanlar lisede üniversitede ve çalıştığım yerde hep birlikte olduğum en yakın arkadaşımla aldattı..
    Peki sadece ve sadece suç ondamı ..Tabiki hayır..Aslında ve belki tüm suçç o kaltağın...
    Ben o kaltağada tüm dostluğumu sırlarımı verdim o ise sevgilime göz dikti...İşte bu beni yıllardır üzen vurgun....
BU!!!!
        Gitti..Sessizce gitseydi keşke ve kkeşke yıllar sonra aryıp iyiki defolup gittin diyebilseydim..ama o altadıp gitti..En yakın arkadaşımı alıp gözümün içine baka baka gittiler...

Gittiler..Beni düşünmediler bile..Ve üstelik altı yedi ay sonra küfreder gibi dalga geçer gibi ağzıma sıçar gibi düğün davetiyelerini yolladılar..
        Bu öyle bir acıki ben bu acı sayesinde hayatımda ilk defa babama açılıp omzunda ağladım...hayatımda ilk defa acımı unutmak için kardeşime ders çalıştırdım ve hayatını dinledim ve hayatımda ilk defa o gün cafeden geldiğimde annemin boynuna sarıldım...ağlamadım ama o gün...sadece sarıldım..
     Asi kişiliğime bunları yaptıran acıya kaltağa ve zac'e çok teşekkürler..Cidden çok sağolun yaa ne güzel bırakıp gittiniz beni..Negüzel piç gibi ortada koydunuz...Ne güzel ağlattınız..

Allah belanızı versin...

ama bunun ardından benim için sadece ^^ SeSSizliK ^^

15 Şubat 2011 Salı

Bir sevgililer günü bir kanlı çarşaf!!

Biliyorum...EvA şimdilik tek izleyicim olarak sana sesleniyorum..Büyük vurgunu heyecanla bekliyorsun ama bu yazıdada yazmayacağım.Başka bir konudan bahsedeceğim..Kusura kalma!!
      EvEt Evet EVet sevgililer günüde geçti..Ne acı bir gündü benim için..Zaten hep acı bana hep eziyet bana..Millet keyfinde aleminde..Ben yataklardan çıkmama grevii!!

        Bundan üç sene önce ikide olabilir..Artık hiç bişey umrumda değil..mutlu ve sevgilili olduğum zamanlar o bilmem ne yle yaptığımız  sevgililer günlerini hatırladım sürekli dün...Hep ağladım...yataktan çıkmadım..
       Her boku buldukları gibi bu sevgililer günü bokunuda iyi bulmuşlar...Kim bulduysa Allah belasını versin o şırfıntımıdır..Yoksa uzun bacaklı sevgilisi olan bir Herifmidir neyin nesi neyin pesiyse....
      Bütün gün ağladım..Defterimin arsında kuruttuğum ilk gülümü çıkarmak için kalktım sadece...Hep hüzünlüydü bütün saatlerim kim yüzünden böyleyim hep o- hep oonun yüzünden acılıyım ben...
      Böyle vurup gittiya bana hep onları hatırladım..Hem güldüm hem ağladım hem bağırdım...
       Beyaz çarşaf ıslanmıştı gözyaşlarımdan ama  beni etkileyen , çarşaf kırmızılaşmıştı kalbimden akan kandan... Bir ara o kadar delirdimki sırf öyle düşünmem için özellikle oraya konulmuş gibi duran makası delicesine kalbime saplamayı ve ikimidir üçmüdür hala hatırlayamadığım bir süredir ara ara düşündüğüm ve hatta kallkıştığım intiharı gerçekleştirmek istedim...
     Bir not bırakacaktım arkamda başka gözleride ağlatmak için..,

Hep banamı acı yoksa hepmi böyle kahpe dünya...
Hiç sevmedinn mi beni yoksa ağırmı bastı nefsin!
Ben hep acı çektim bir gün bile gülmedim.
Gülümsemeyen ve hiç bir zaman gülümsemeyecek bu yüze zulüm değil mi daha fazla yaşamak..
Onun bana ihanet ettiği gibi bende kendimemi ihanet edeyim daha fazla..
Gerek yok dünya gerek yok..
Bu kadar acı bu kadar gözyaşı ve bu kadar yaşamak yeter bana..
Ben belki o zaman o yerde daha mutlu olurum..

Notumu bırakıp mutlu ve daha huzurlu olacağım bir yere uçecaktım...
       Ama yapamadım..bu notu bile yazdım ama yapamadım..belkide hala bir yaşamam gereken olay vardı...O engelledi o tuttu elimden.Ama inşallah buda benim elimii bırakmaz hep tutar.Teşekkür ederim iç sesim.Bir kere daha pişman olmamı sağlamadığın için...
Belkide hala pişman olacağım günler var..İşte dün böyleydim bir dediğim bir dediğimi tutmadı...Ama acımdandı..Hala yaşamakta olduğum acıdann..

Dinmeyecek biliyorum hiç dinmeyecek!!!

^^    Ve artık benim için tek hece hep hece YALNIZLIK ^^

13 Şubat 2011 Pazar

Bir Akşam gelen mesaj??

Bana bir akşam mesaj geldi...
Kötü durumdaydım.
Yine zacle kavga etmiştik..
Daha doğrusu o bağırmıştı ben alttan almıştım..Kendimi her kavgamızda yaptığım gibi odaya kaptmıştım..Ve yine her zaman yaptığım gibi.. Bir elimde iki buçuk litrelik kola diğer elimde sigara (alkol alışkanlığım yok) Önümde cips çerez..Ve karşımda acılı bir aşk filmi..
     İşte ben böyleyim hep kendime acı çektiriyorum halbuki aç bir komedi veya korku ne onu düşün ne başkasını..Yine konuyu saptırdım..
     Yanımda da cep  Telefonu çaktırmadan bakıp duruyorum arar belki diye..İlk senemizde mutluyduk..Arayan hep o olurdu..Ama diğer bir sene hep ben aradım.. Birden mesaj geldi.. Heyecanla telefona sarıldım..Evet ondan  gelmişti..Nasıl mutluyum nasıl mutluyum anlatamam..
     Mesajı bir açtım... Senelerdir unutamadığım bir yazı var karşımda..Aynen şöyle

 Seninle yapamıyorum..İkimizde üzülüyoruz..Bitirelim bu işi..Elveda..Kendine iyi bak unut beni!

Elveda kendine iyi bak unut benii...Lafa bak yaa lafa...Ama bir yıkıldım..Öyle bir yıkışdımki..Elimdeki sigaran bir duman çektim öksüre öksüre öldüm..Kendimi yatağa attım.Hıçkıra hıçkıra ağlamaya başladım.
     Sonra sinirimden kalkıp aynayı kırdım. Odayı dağıttım.Ağladım tekrar tekrar ağladım.Odanın önüne gelenlere kapıyı açmadım.Hemen telefonu elime alıp aradım açmadı.Mesaj çektim..Bu ilişkiyi böyle bitiremezsin.Yarın buluşalım bunu yapamazsın.Buna hakkım var..Falan ama nafile..O mesajdan sonra ne aradı ne sordu beni iki gün....İki gün hiç odadan çıkmadım.Yataktanda çıkmadım kapıyıda açmadım.Hep karanlıkta kaldım.
        Bu öyle bir acıki kalbinizi söküp atasınız geliyor..Öyle büyükki evler dolusu bağırsam yetmezmiş gibi geliyor...
        Bir akşam gelen tek bir mesaj ama senelerdir çektiğim bir ızdırap....
Peki iki yazıdır anlattığım büyük vurgun bumu sanıyorsunuz..Çok yanılıyorsunuz..Keşke sadece böyle çekip gitseydi.Tek bir mesajla..Hiç armasaydı sormasaydı belki düzelirdim..Ama böyle olmadı..Bu daha başlangıçtı..

         Çünkü aslında herşey yeni başlamıştı...Mesajın ardından gelecek olan bahsedip durduğum vurgun bir dahaki yazıda...Çünkü bunu anlatırken bile kendimi zor tutuyorum onu anlatmak için azda olsa bir zamana ihtiyacım var!!

YavaŞYavaŞ mutsuzluk kırıntıları!!

Başlamıştı...
Cimcim aylarında sonra hemen gelmişti yanımıza
Ne mi?
Yavaş yavaş mutsuzluk kırıntıları.
En ufak şeyde kavga çıkıyordu.. Ama işin tuhaf olan tarafı neydi biliyor musunuz kavgayı o başlatıyor ben alttan alıyordum. Roller değişmişti bizim ilişkimizde. En ufak bir sorunda evi terkediyordu veya bulunduğumuz mekanı. Ben gönlünü alana dek konuşmuyordu. Mesaj atmıyordu..
        Kısaca o kız ben erkektim ilişkimizde..Benim yapmam gereken işleri o onun yapması gereken işleri ise ben yapıyordum.
        Hayatım şuraya gidelim mi ?
        Hayır. Bir rahat ver bana.. Gibi dialoglar yaşıyorduk. Çok mutsuzdum aslında ama hala onu seviyordum hemde herşeyine katlanacak şekilde bu yüzden mutluymuş gibi gözüküyordum.
        Bana hakaret ederdi. Gönlünü yine ben alırdım.. Ne garip..
        Dediğim gibi. Onun bana mutluluk verdiği zamanlar uçup gitmişti. Ayrılık her an kapımızdaydı aslında. Onu yok eden değil her zaman bir süreliğine uzaklaştıran bendim... Ama hep kalbim kırılırdı.. Belli etmezdim.. Aslında böyle anlatacağıma sıralasam daha iyi olur!

- Beni kırardı belli etmezdim.
- Konuşmazdı üzerdi belli etmezdim.
- Hakaret ederdi gönlünü ben alırdım..
- Konuşmaya çalışırdım konuşmazdı Huzursuz olurdum belli etmezdim.
- geceleri bana yaptıklarını düşünmekten uyuyamaz ama yinede belli etmezdim.

         Ama asıl taş kafalılığım. Sadece ona belli ettirmezdim. Ama geri kalan tüm insanlara köpek gibi davranırdım. Bağırırdım çağırırdım. Evde bir iş tutmazdım. Çalışmazdım. İş bulmazdım... Her boku yerdim kısaca ama ona gelince süt dökmüş kedi gibi etrafında dolaşırdım. Öperdim. Herşeyi yapardım aramızda bir tatsızlık çıkmasın diye..
        Benim kişiliğim asiydi. Hırçındı.. Laf dinlemezdi. Dostluğum ebedi.Sevgim sonsuzdu. Dik başlıydı.Kavgalıydı. Ama kişiliğimi sadece onun için değiştirdim.Yani sadece ona göstermezdim gerçek kişiliğimi.Onun yanında kişiliğim iyi ev kızı.Çalışkan marifetli.Saygılı..Falan filan...Ama hep onun yanında.
        Ama nafile...Kapıya gelen ayrılığı uzaklaştırırdım sadece ama  asla yok edemezdim..

12 Şubat 2011 Cumartesi

2 YıL Önce ^^MUtlUkuk^^

Ben evet ben Luci::::))
Bundan _bana bir asırmış gibi gelen_ iki yıl önce mutluydum..

          Sevgilimle mutluydum..Ah! pardon eski you shoot me sevgilim!!:: Gerçketen mutluyduk.Belkide sadece ben mutluydum ve ikimizide mutlu sanıyordum..Eğer gerçekten öyleyse fazla yanılmışım..Neyse boşver bu başka yazının konusu..Şimdiki konu ben - iki yıl önce - mutluluk!!!
          Eğer şimdili aslında son bir senedir takındığım halimi görseydiniz..Sen mi mutluydun lan iki yıl önce derdiniz.ZAten başka yazılarda anlatınca diyeceksiniz.. Konumuza dönelim;
        Sevgilim zac off bunu hep yapıyorum eski sevgilim zac'le çok mutluydum. Onu gerçekten seviyordum.Tanışalı iki sene olmuştu. Ruh ikizimi bulduğumu falan sanmıştım. Hem mutluydum hem mutlluk veriyordum hem o mutluydu hem bana mutluluk veriyordu. Yanılmışım oysa...
        Her haftasonu buluşur ortak yanlarımız olan aktiviteler yapardık. Kitapçıları gezmek,sinemaya gitmek, oturup denizi seyretmek, salaş bir cafede birşeyler yiyip içmek.vs.vs.vs.
        Bazende evde buluşurduk. Film izlerdik yine... Aslında bunları saymaya ne gerek var acıları tazelemeye. Ama işte dinletemiyorum deli gönlüme.. Bana çılgın bir vurgun atıp terk eden adamı hala düşünüyorumm.. Hala..
      Seviyordum seni zac gerçekten seviyordum.Saflığımla tüm gerçekçiliğimle seviyordum. Neden böyle oldu...
        İki yıl önce evet iki yıl önce evde mutlu mutlu geziyor.Güzel şeyler düşünüyor güzel güzel davranıyordum insanlara. Hatta kız kardeşim daha doğrusu kedi köpek gibi didişip durduğum kardeşim jeri yle bile anlaşıyordum.. Senelerden sonra ilk defa iki sene boyunca gerçek bir abla ve anne babamada gerçek bir evlat gibi davranmıştım...
         Yine lafı fazla uzattım.Hep böyleyim işte uzatırda uzatırım. Diğer tüm huylarım gibi bu huyumunda köküne bilmem ne girsin..
           Ben Luci iki yıl önce ^^mutluydum^^



11 Şubat 2011 Cuma

Acil blog!!

Sımsımkı sarılmıştım oysa ben ona.Ama hep vurdu bana.Sorun vuruşu ağır oldu.
Sahiden ağır.Kalkamadım altından.
Sonra dedimki sen bu hallere düşecek kız değildin ne oldu sana?
Bişey eksik kaldı sende dedi içimdeki ses.
Düşündüm taşındım ve buldum.
blog yazmalıydım.Hemde acil....

NoT_ sakın üzülmeyin benim için.Ben o dönemleri çoktan geçtim!!